Свежо разведен од својата втора жена, и покрај својата презафатеност, во ноември 2007 година францускиот претседател Никола Саркози се сложува да оди на вечерна забава приготвена од еден негов пријател; таму ја запознава Карла Бруни, супермодел, музичар, поранешен партнер на грандиозни фигури од интелектуалниот и од светот на џет-сетот: Рафаел Ентовен, Мик Џегер, Леос Каракс, Шарл Берлен, Ерик Клептон. Привлечноста е мигновна и обострана: Бруни сака маж со „нуклеарна моќ“, а Саркози не може да одолее на вниманието на една убава, славна и интелигентна жена. Во рок од неколку месеци, венчавката станува неизбежност.

Валери Бенаим и Ив Азеруал, преку ексклузивни интервјуа со Карла Бруни, успеваат да сложат една читлива и интересна приказна за она што се случувало зад завесите: поранешните љубовници на најпознатата француска двојка, нивното запознавање, текот на врската. И секако: реакциите на француската јавност, која, и покрај својата либералност, не можела да биде подготвена за втора дама со наводна репутација на нимфоманка и со импресивна листа на поранешни љубовници.

Ив Азеруал е автор на познатата книга Митеран, Израл и Евреите, авторитативна студија за француската стратегија и историски ангажман на Средниот Исток, како и на За верата и републиката. Уредник е на La Tribune Juive, весникот на француската еврејска заедница.

Валери Бенаим е една од најпознатите водителки на францускиот ТВ-канал TF1 и е коавторка и на историскиот роман Ружата на Сталинград.

Сораја не е како повеќето тинејџерки на светот: наместо на својата полуматура, таа треба да мисли како да не биде уште еднаш силувана од обожаваниот либиски претседател. Кога на 15 години ќе добие покана да го посети Муамер Гадафи, пресреќната Сораја нема да може ниту да претпостави дека пречекорувајќи го прагот на неговата палата, таа всушност влегува во еден од најужасните хареми на модерното време.

Оваа фасцинантна книга на новинарката на Le Monde Аник Кожан ја раскажува приказната за Сораја само како вовед во судбината на илјадниците либиски сексуални робинки кои биле дел од најсуровите фантазии на политичкиот лидер на оваа земја: од стомачните танци, преку различните видови понижувања, па сè до тајната зелена соба на претседателот во рамките на Универзитетот во која била проверувана (а потоа и одземана) невиноста на околните студентки.

И тука не завршува сè. Во другите земји, повеќето девојки барем можат да најдат сочувство за страдањето штом еднаш ќе избегаат. Во Либија – тие се потоа блудници и предавнички; предмет за потсмев и критика; тепани и убивани. Дури и од нивните семејства.

Аник Кожан е дописник за француското списание Le Monde и е една од најценетите новинарки во Франција. Таа е претседател на комисијата за Prix Albert Londres, а и самата е добитник на истата награда во 1996 година. Автор е на бројни книги, меѓу кои и контроверзната сторија за малолетната Сораја и харемот на Муарем Гадафи, наслов кој само во Франција во првата година беше распродаден во над 100.000 копии. Книгата е од неодамна преведена и на арапски – можеби еден мал зрак надеж за многуте познати и непознати Сораи чиј глас досега не допрел до развиениот свет.