Збирка од десет раскази чиј заеднички именител е фасцинацијата од чудовишното. Токарчук ни поставува дилеми што нè исфрлаат од комфорната зона, потсетувајќи нè дека светот сè повеќе ни се измолкнува и дека сè помалку имаме контрола врз она што го правиме.

Бизарен е светот во кој живееме, ставен во непрестајно движење и постојано менување. Такви се и овие фасцинантни раскази  огромно патување, книга што преку чудовишното ги поткопува сите очекувања. Од каде води потекло бизарното? Дали бизарното е одлика на светот или пак лежи во секого од нас? Читателот ја губи свеста низ постојаната промена на ритамот на нарацијата. Што ли го чека на следната страница?

Ова не се само приказни за клонирање, осаменост и неможност да се сфатиме себеси и својата положба во утврдените општествени улоги, туку секој расказ е визија што ја поттикнува потребата да му дадеме смисла на светот. Со помош на гротеска, црн хумор, фантастични и хорор-елементи ни покажува дека реалноста не е онаква каква што ја познаваме. Токму затоа и постои уметноста  за да го провоцира она што се плашиме и да го помислиме.

Дванаесет раскази во кои вешто се спојува аргентинското секојдневје, обликувано од крвавите траги од суровоста, грабнувањата и убиствата во бурното минато, со натприродните елементи.

Во книгата се распостилаат моќни приказни за патолошки личности, сериски убијци, мајка што го продала детето за да преживее, туристи што ги посетуваат местата на најтешките злосторства за разонода, ќе прочитаме за животот на луѓето во опасните и бедни квартови, полициската бруталност, за локалните празноверија и обичаи.

Последниот расказ, по кој воедно е и насловена книгата, ја раскажува историјата на група жени што решиле да се самозапалaт откако други жени загинале фрлени во оган од своите партнери. Инспирација е вистинскиот случај на фемицид на Ванда Тадеи, која починала неколку дена откако сопругот ја запалил.

Расказите не даваат одговор за судбината на ликовите, читателот не дознава кој е човекот што наведува една девојка да се самоповредува, што се случи со девојката што ја одведе напуштената куќа, кое е момчето со крвави заби што седи на креветот или каков е тој порив на жените за самозапалување како порака кон заканата од насилство. Се чини дека светот едноставно има потреба од жртви

„Пчелно семејство“ е збирка од седум раскази. Секој расказ застапува одреден обред или обичај од словенечката традиција, кои во делото на Мугерли се вметнати во поинаков контекст или во современи рамки, така што добиваат нова улога и добиваат нова смисла. Централна тема на секој расказ е семејството: било да е неостварено („Јаболкарка“), обединето и потоа раздвоено („Пламени јазици“) или некое што во нормални услови би можело да стане вистинско („Пчелно семејство“). Сите раскази, освен еден, се случуваат во сегашноста, но поради ритуалите и атмосферата се чинат безвременски. Авторката со јазична виртуозност нè внесува во свет што не го познаваме, иако живееме во него.

Читајќи ги расказите, постојано преминуваме некакви граници – јазични, културни, политички, географски, но и оние што се поставени помеѓу реалноста и несвесното.

Во 2021 година „Пчелно семејство“ ја добива престижната Награда за литература на Европската Унија.

„Оваа книга е мал колаж од песни и други стихозборја и тивкозборја, игрозборки и зборограпки, сонофатки и досеќавалки, слова, записи, документи, препеви паметења, и уште други зборовни итроштини, врзани исклучиво за Скопје и за скопјани“ ќе напише Гане Тодоровски во белешката кон Скопјани, што можеби неслучајно се наоѓа во средсрцето на оваа книшка. Низ овие стихувани страници со документаристичка вредност, поетот пее за конкретни теми, објекти и личности сместени во реалистична просторно-временска рамка каде што опеаното се актуализира. Овде поетската слика е отворена и согледлива, што ја прави оваа поетска збирка комуникативна и читлива и надвор од својот контекст.

Дебитанската книга и првата збирка раскази од Драги Михајловски.

Расказите се реминисценции од детството на авторот во кои провејува фиктивниот свет на неговите сеќавања. Спомените и детските фантазии се ројат околу Курдерес, битолската река што денес повеќе не постои, како пчелите околу водата. Оттука доаѓа и насловот на збирката. Писателската имагинација кривулка по течението на Курдерес (на турски „волчи поток“) низ мозаикот од разни детски доживувања, сеќавања, расположенија, мечти и фантазии.

Во „Сенка“, „Слика“ и „Мрежа“ се прикажани случките од детството поврзани со родителите, во „Леван“ првите љубовни мечти и така натаму. Детството на авторот не е преокупација на Михајловски само во раниот период од неговото творештво, туку и во книгите за деца, како и во неговиот роман „Бдеењето на Одисеј“.
Книгата е оригинално објавена во 1981 година. Ова е прво нејзино издание оттогаш.

„Движејќи се по работ на видливото и невидливото, можното и неможното, јавето и сонот, Драган Михајловски го открива пределот на фантазијата, внесувајќи во него сопствен сензибилитет, внесувајќи во тој отворен простор своја специфичност, што ќе биде забележана и од читателите и од литературната критика.“
Анте Поповски (1981)