Професорот Роберт Ленгдон, прочуениот симболог од Харвард, е повикан од директорот на свет­ски ­познатата, швајцарска истражувачка ус­та­нова ЦЕРН за да анализира криптичен симбол втис­нат на градите на еден убиен физичар. Она што го открива е незамисливо, смртоносна одмазда против Католичката црква од страна на вековната подземна организација – Илуминатите. Во очајна трка да го спаси Ватикан, Ленгдон ги здружува силите со прекрасната и мистериозна научничка Виторија Ветра. Заедно тие тргнуваат во избезумен лов низ запечатени крипти, опасни катакомби, напуштени катедрали и во длабочините на најтаинствениот трезор на земјата… одамна заборавеното дувло на Илуминатите.

„Се знае и за ѓаволските книги што си ги читала. А се знае што чуваш во ковчежиња и дека си го уби свршеникот. Си станала сукубус. Знаете што е тоа?“ Иако им се обрати на стражарите и Тобиас, не се се заврте кон никој од нив, туку со перверзна надменост гледаше во Луција. „Ајде, ти барем си читала, знам дека знаеш. Народот ги вика сукуби, женски демони, мачат мажи, ги снеможуваат, им ја крадат силата.“

Почеток на XVIII век. Палењата вештерки низ Европа се стивнати, но не и исчезнати. За време на неделна миса во катедралата, шеснаесетгодишната Елисавет здогледува таинствена туѓинка и во истиот миг се опседнува со мистеријата околу неа. Луција Лилит Абдеел, омажена за локален благородник, покрај таинственоста, во новиот град со себе ги носи и гласините дека била осомничена за вештерство.

Самаел, црковниот прислужник и другар од детството на Елисавет, наоѓа начин да ја пикне на работа во богаташкиот дом на туѓинката. Елисавет гледа и сфаќа дека гласините за нејзината господарка не се неосновани, но од ден на ден и нејзината верност кон неа сѐ повеќе расте.

Елисавет, Самаел и Лилит стануваат нечисто свето тројство во обидот Луција да избега од несаканиот брак со човекот кој ја спасил од клада.

„Не горат благородници, Елисавет, запомни го тоа. Горат гревовите како мене и тебе.“

Ти не знаеш што има таму. Никој не знае што има таму.

Третиот роман на Миодраг Мајиќ е пишуван со намера што е очигледна уште од првата реченица. Исповедта на Богдан Бањац можеби е вистинита, а можеби е плод на трауматизираната фантазија, но во секој случај е веродостојна на неговите сеќавања. Тој е поранешен адвокат што се наоѓа во санаториум и поради тоа неговите навраќања кон минатото можат да бидат земени со резерва од јавноста.

Сепак, читателот лесно станува негов сојузник, дури и кога нема да поверува во сè што кажува. Според приказната на Бањац, тој се наоѓа во средиштето на комплексна мрежа од интереси на крупниот капитал, политиката и на институциите… А рудникот богат со кобалт во селото на неговата баба наликува на премин кон некој друг, страшен свет, кој е пандан на ужасите што се случуваат во овој, нашиот свет.

Потреба за раскажување е последниот обид на Богдан да го реконструира минатото за да ја состави целосната слика за сегашноста и така да дојде до – вистината.

Роман во кој е прикажана морничава и канибалистичка иднина на светот.

Поради вирус што ги напаѓа животните, а е смртоносен и за луѓето, сите животни мора да се убијат. Светот се соочува со потребата да го замени пазарот со месо од животинско потекло со човечко. Се создаваат нови закони за одгледување и за преработка на месо, со што се легализира човекојадството и општеството се дели на луѓе што јадат луѓе и луѓе што се за јадење.

Маркос Техо е раководител во кланицата „Криг“ во која се колат луѓе што се посебно одгледани за да служат за исхрана. Тој е привремено разделен од сопругата, се грижи за таткото болен од деменција, и се труди да не мисли како заработува за живот. Еден ден, жена одгледана за исхрана ја сокрива во домашната плевна. И покрај тоа што знае дека каков било личен контакт со неа значи смртна казна, искушенијата ќе го наведат да ги прекрши правилата.

Во такво бездушно и застрашувачко општество, брутално, но и суптилно, алегорично, но реалистично, со моќта на фикцијата, авторката поттикнува чувства и покренува прашања што се актуелни.

Што се случува со односот на другите луѓе кога еден ден може да станат наша храна?

„Семејството сепак останува“ е роман
за извртени бракови, распаднати
семејства и смртоносни опсесии.

Едно рано утро на брегот на Темза, јавниот обвинител Семјуел е повикан на место каде што полицијата открила монструозни докази за извршено злосторство. Кога Семјуел ги испраќа доказите на испитување, дознава дека коските се поврзани со случајот на трите мртви лица во Челзи пред триесет години.
Рејчел Ример, добива шокантна вест дека нејзиниот сопруг, Мајкл, е пронајден мртов во подрумот на неговата куќа во Франција. Полиција треба итно да добие одговори поврзани со Мајкл на кои Рејчел не сака да одговори.
Откако побегна од Лондон, Луси Ламб конечно се враќа дома во Челзи, вселувајќи се со своите деца во штотуку купената куќа.

Додека сите тие се тркаат да ги откријат
одговорите на овие мистерии, ќе
дознаат дека се поврзани на начин
на кој не би можеле ни да замислат.