Колку брзо може да ти се урне сиот свет?

Во еден момент, Стела е едно од најпопуларните девојчиња во класот, а во следниот таа е отфрлена, понижена и исклучена од групата која порано ја водеше.

Кога караницата со нејзината најдобра другарка Амалие излегува од контрола, Стела станува мета на неумоливо малтретирање. Малтретирање преку Фејсбук, по пораки, со сурови видеа на Јутјуб, на страницата за омраза што секој ден собира сè повеќе лајкови. Амалие ништо не може да ја спречи во одмаздата. Само Филипа разговара со неа, но… каква е таа другарка што го крие нивното пријателство пред другите?

Додека вознемирувањето станува сè пожестоко, светот на Стела тоне во тишина. Музиката која порано ѝ беше единствениот спас, повеќе не ѝ носи утеха. Никому не му верува, надежта ѝ исчезнува.

Но тука е нејзиниот список – списокот со дваесет и еден начин како да ја запре оваа болка. Со дваесет и еден начин како да умре.

Моќен роман за детството, напуштањето и издржливоста. Кога родителите заминуваат на печалба во странство, 12-годишната Кристина е принудена да се грижи за своите две помали братчиња. Оставена во малото молдавско село во кое живеат речиси само деца и старци, Кристина нема друг избор освен да го носи товарот на животот на возрасна жена – да готви, да чисти и да ги чува братчињата – и истовремено да се соочи со осамата, тагата и копнежот што ја обземаат поради прерано изгубеното детство.

Низ нејзините очи, романот го истражува длабокото влијание на економската миграција врз семејствата, особено врз децата обременети со родителски обврски несоодветни за нивната кревка возраст. Во селото обележано од отсуството, напуштените деца, кои сепак се полни со надеж, се сеќаваат на нивните родители низ ритуали и обичаи, низ нивната бујна имагинација. Додека се борат со чувството на напуштеност, наоѓаат утеха во избледените спомени од семејниот живот. Авторката мајсторски ја балансира суровата реалност на преживувањето со нежните моменти од детството, сликајќи трогателен портрет на изгубеното детство на предвреме пораснатите деца.

„Добра ноќ, месечино“ е обожуван детски класик, но неговото вистинско потекло е загубено во историјата. Во „Добра ноќ, Џун“, Сара Џио споделува една своја имагинарна верзија за приказната зад инспирацијата за детскиот класик.

Џун Андерсен е успешна на професионално поле, но многу несреќна во приватниот живот. Неочекувано ја повикуваат за наследството на нејзината почината тетка Руби и треба да донесе одлука за судбината на детската книжарница Сината птица, која Руби ја основала во четириесеттите. Помеѓу документацијата во книжарницата, Џун наоѓа писма кои си ги пишувале Руби и покојната Маргарет Вајс Браун… и зачекорува во страниците на американската литература.