Нежна и моќна приказна за детството, храброста, љубовта и за животот.

Деветгодишната Мафалда носи очила со жолти рамки,има мачор по име Отимо Туркарет, другарка-Амазонка и најдобар другар по име Филип. Но таа е исправена пред чуден предизвик. Ѝ откриле Старгартова болест која предизвикува постепено губење на видот и слепило. Во дневникот започнува да ги запишува сите нешта што нема да може да ги прави–да ги брои ѕвездите на небото, да игра фудбал со машките, да се качува на црешовото дрво во училишниот двор. Ама, набрзо дознава дека постоии поинаков начин нагледање. Со чекорите го мери растојанието до црешовото дрво… во правец на опојниот мирис… и започнува нов список: со нештата што сѐ уште ќе може да ги прави.

Во мракот што ја опфаќа, Мафалда, исто како и Малиот Принц, учи светот да го набљудува со срцето, а не со очите. Горчината што ја чувствува читателот само се засилува со сознанието дека и авторката на романот страда од истата болест.

Од авторот на бестселерите „Море од спомени“ и „Ветувањето на пчеларот“ доаѓа една привлечна приказна за три млади жени кои се соочуваат со невозможен избор.
Како ќе им пресуди историјата,
на нив и на нивните семејства?Париз, 1940. Во градот окупиран од нацистите, три млади кројачки се обидуваат да продолжат со својот живот најдобро што можат. Но, трите девојки кријат животни тајни. Мирел, обележана од војната, се бори за Отпорот; Клер е во врска со германски офицер; а вмешаноста на Вивиен е нешто што таа не може да го сподели со ниту една од нив.Две генерации подоцна, внуката на Клер, Хариет, пристигнува во Париз, очајна да најде врска со своето минато. Живеејќи и работејќи во истата зграда на улицата „Кардинал“, таа ја дознава вистината за својата баба, но и за себе, таа открива семејна историја која е тешка и болна. Во време на војна, трите кројачки се соочуваат со невозможен избор кога нивните тајни активности ги ставаат во огромна опасност. Лојални една кон друга, загрозени од нечие предавство, дали можат да ја преживеат најмрачната ера во историјата без да бидат распарчени?

Во заднина имаше нешто помрачно, нешто нездраво, па дури и зло…

Пристига 2027 година. Француската држава станува жртва на серија мистериозни и вознемирувачки кибернапади. Дури и најдобрите компјутерски научници остануваат без одговори пред невидливата закана. Земјата е во состојба на економски пад и морално распаѓање.

Пол Резон работи во Министерството за економија и е близок до владата, како син на човек кој целиот свој работен век го поминал во безбедносните служби. Кога таткото умира од мозочен удар, неговите деца имаат можност да си ги обноват односите и да ја вратат претходната блискост. Но што се подразбира под обновување на личните односи или на државата?

Мишел Уелбек уште еднаш открива нови страни во своето творештво, додавајќи сочувство и нежност во емоциите на бес, одвратност и иронија, со стил кој ги разбрануваа читателите и критичарите претходните години и му донесе меѓународна слава.

„Најзначајниот романсиер во цела Европа во последните три децении.“

Сандеј тајмс

„Уелбек е неспоредлив. Нема автор што му парира.“

Дејли телеграф

Венко Андоновски (1964) е еден од нашите најчитани писатели. Добитник е на сите значајни домашни награди за проза и драма, како и на неколку меѓународни признанија. Професор на Филолошкиот факултет „Блаже Конески“ во Скопје, критичар и теоретичар, овој пат под критичка лупа ги става своите дела.

Оваа книга е моја лична теорија за романот, расказот и драмата, книга во која не само што пишувам за своите дела туку и откривам некои свои „мали тајни“ на пишувањето. Во неа тврдам дека љубовното мелодрамско е брашното, трилерот е квасецот, апсурдот е месото, а гледните точки и „блендата“ на раскажувањето се зачините во тој „рецепт“ за „мојот специјалитет“ – романот. Говорам и за невидливите огледала поставени на тајни места, во кои се огледува текстот, пропаѓајќи вртоглаво во самиот себе. Говорам и за „температурата“ на текстот и како јас ја одржувам, како ја качувам или ја спуштам, а ја изнесувам и тезата дека температурата на текстот влијае врз температурата на душата кај читателот. Оваа книга е мој личен „прозен готвач“ и се надевам дека ќе им помогне и на други писатели кои се бараат себеси – да се пронајдат, зашто секој си смислува свој личен рецепт и има свој личен стил до кој самиот доаѓа. А ќе им помогне и на читателите – ќе им покаже како да читаат лепословија.

Венко Андоновски